Weneckie gondole

Weneckie kanały 

Wenecja.

Matera

Matera.

Matera.

Reggio di Calabria - w oczekiwaniu na prom

Cieśnina Mesyńska.  Cieśnina Mesyńska (Stretto di Messina,staroż. Scylla i Charybda) -  cieśnina na Morzu Śródziemnym, między Płw. Apenińskim a Sycylią łącząca Morze Jońskie z Morzem Tyrreńskim. Jej długość wynosi 32 km, a w najwęższym miejscu ma szerokość 3,3 km. Niebezpieczna dla żeglugi ze względu na to, iż kierunek prądu zmienia się kilka razy na dobę, a jego prędkość może osiągać 10 km/h.

Wschodnie wybrzeże Sycylii - widok z Taorminy na zatokę Mazzaro

Sycylia jest największą wyspą Morza Śródziemnego, położoną mniej więcej po środku basenu M. Śródziemnego. Kształtem przypomina trójkąt równoramienny o wierzchołku skierowanym na zachód. Powierzchnia wyspy wynosi 25 462 km2, 62% terenu stanowią wzgórza, 24% to góry, a zaledwie 14% - niziny. Ludność wyspy liczy 5,2 mln, a głównym miastem jest Palermo.

Taormina. Taormina -  miasto w północno-wschodniej części Sycylii, nad M. Jońskim. Starożytne Tauromenion, założone w 396r. p.n.e. u podnóża góry Tauros przez Kartaginę w sąsiedztwie greckiej kolonii Naksos jako ufortyfikowany ośrodek walki tubylczych Sykulów z Grekami. Od 392 we władzy Syrakuz, od końca republiki w sojuszu z Rzymem. Następnie we władaniu Bizancjum i jako ostatni bizantyjski punkt oporu na Sycylii zdobyta 902 przez Arabów. W 1079 opanowana przez Normanów. Od tej pory dzieli losy polityczne Królestwa Sycylii.

Widok z teatru greckiego na Etnę. Teatr wznieśli w tym miejscu najpierw Grecy. Był on drugim pod względem wielkości antycznym teatrem na wyspie po Syrakuzach. Średnica widowni wynosiła 109 metrów. Na początku III wieku n.e. przebudowany na potrzeby walk gladiatorów.

Alcantara. Alcantara to nazwa rzeki i wąwozu. Rzeka bierze swój początek na stokach Etny, około 1250 metrów n.p.m. i ma 48 km długości. Wpada do morza na północ od krateru. rzymianie przerzucili nad nią most z bloków lawy, który za Arabów zwano Al Qantara ("Most łukowy"). Saraceni hodowali w rzece krokodyle, z których skór wyrabiali miedzy innymi buty. Jar został uformowany przez wodę, która wyżłobiła wąwóz w zastygłym potoku lawy.

Syrakuzy - latomiae

Syrakuzy. Ucho Dionizosa (Orecchio di Dionisio) jest grotą o długości 70 metrów. Nazwę tej formacji nadał malarz Caravaggio ze względu na kształt jaskini.

Syrakuzy. Amfiteatr Syrakuzański o wymiarach 140 na 119 metrów, drugi co do wielkości po arenie w Weronie. Pochodzi z II lub III wieku n.e. i wzniesiono go, gdy pobliski teatr okazał się zbyt mały do urządzania walk gladiatorów. Na marmurowych siedzeniach amfiteatru widnieją nazwiska dawnych właścicieli.

Agrigento - świątynia Concordii (Zgody). Świątynia należy do  najlepiej zachowanych budowli starożytnych, której nazwa wzięła się z inskrypcji znalezionych wśród ruin. Ocalała dzięki umiłowaniu antyku przez biskupa miasta. W VI wieku zamiast wznosić nowy kościół, przebudował on tutejszy przybytek pogański. W 1748 roku budowli przywrócono pierwotny wygląd. Grecy wznieśli świątynię około 430 roku p.n.e. Niewiadomo, komu była poświęcona. Jej wymiary to 39,3 na 16,9 metra.

Agrigento - świątynia Hery (Juno Lacinia). Świątynia znajdująca się przy Trzeciej Bramie pochodzi z połowy V wieku p.n.e. Bogini Hera była patronką macierzyństwa i narodzin. Pliniusz Młodszy, który tworzył za cesarza Trajana, wspominał, że w przybytku znajdował się kiedyś portret bogini pędzla słynnego malarza Zeuksisa. Świątynia spłonęła w 406 roku p.n.e., najprawdopodobniej po zdobyciu miasta przez Kartagińczyków. Ślady okopcenia widoczne są na ścianach naosu - wewnętrznej części, gdzie stał posąg bogini. Próby odbudowy świątyni za Rzymian udaremniło trzęsienie ziemi.

Agrigento - świątynia Hery (Juno Lacinia). Świątynia znajdująca się przy Trzeciej Bramie pochodzi z połowy V wieku p.n.e. Bogini Hera była patronką macierzyństwa i narodzin. Pliniusz Młodszy, który tworzył za cesarza Trajana, wspominał, że w przybytku znajdował się kiedyś portret bogini pędzla słynnego malarza Zeuksisa. Świątynia spłonęła w 406 roku p.n.e., najprawdopodobniej po zdobyciu miasta przez Kartagińczyków. Ślady okopcenia widoczne są na ścianach naosu - wewnętrznej części, gdzie stał posąg bogini. Próby odbudowy świątyni za Rzymian udaremniło trzęsienie ziemi.

Agrigento - świątynia Heraklesa

Cammarata

Monreale. Kompleks architektoniczny, który obejmuje kościół,  klasztor i siedzibę królewska wzniósł normandzki władca Wilhelm II (1165 - 1180), który został tutaj pochowany. Kościół konsekrowano dopiero w 1267 roku, prawie sto lat po rozpoczęciu budowy. Jest on pod wezwaniem narodzin NMP. 

Fasada kościoła jest w ciepłych brązach, czerwieni i szarym tufie spod Wezuwiusza. Łuki absyd inspirował Wschód. Spiżowe drzwi z 1186 roku o wysokości 8 metrów wykonał mistrz Bonanno z Pizy. Zdobią je płaskorzeźby z motywami biblijnymi rozpoczynającymi się od Stworzeni. Lewa wieża katedry mieści zegar z napisem necis tuam - nie znasz swojej (godziny śmierci).

Mozaiki pokrywają prawie 6,5 tysiąca metrów kwadratowych, a pracowało przy nich przez trzy lata około 150 ludzi. Tylko Hagia Sophia w Isatnbule ma ich więcej. Ukazują one potrójny triumf Kościoła: poprzez proroków, Objawienie i powstanie wspólnoty chrześcijańskiej. W sklepieniu głównej absydy tronuje Chrystus Pantokrator, czyli Wszechmogący.

Monreale. Krużganki klasztorne mają 228 kolumn w parach. Podtrzymują one ostrołuki w stylu saraceńskim. Każdy z nich jest inny ...

Są marmurowe, rzeźbione, z intarsja mozaikową, gładkie. Rożne są ich daty powstania. Sceny z kapiteli podejmują nie tylko wątki religijne, ale też obrazy żniw i polowania.

Monreale - XIII wieczna absyda kościoła

W pracowni mistrza mozaik.

Palermo - starożytne Panormus. W V–II wieku p.n.e. główny ośrodek Kartagińczyków na Sycylii. W latach 1130–1284 stolica Królestwa Sycylii, jeden z większych ośrodków ekonomicznych i kulturalnych południowej Europy. Po powstaniu antyfr. 1282 (sycylijskie nieszpory) pod rządami aragońskimi, później hiszpańskimi. W czasie rewolucji 1848–49 w Palermo powstał rząd tymczasowy i zwołano parlament sycylijski. Od 1860 w składzie Królestwa Włoskiego, zniszczone w czasie II wojny światowej.

Palermo - miasto we Włoszech, w północno -zachodniej części Sycylii, nad zatoką Palermo (M. Tyrreńskie) -  713 tys. mieszkańców. Stolica oraz największy ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy regionu Sycylia.

Villa Romana Del Casale (Piazza Armerina) - Pokój Dziesięciu Dziewcząt (Sala delle Dieci Ragazze), w którym prezentują swoje powaby plażowiczki w bikini sprzed 16 wieków.

Rezydencja o 51 pomieszczeniach wzniesiona została w latach 320 - 330 n.e. na ruinach wcześniejszej willi i jest jednym z najwspanialszych przykładów prywatnego budynku schyłku Imperium Rzymskiego. Mozaiki zajmują około 3500 metrów kwadratowych. Zachowały się w dobrym stanie w wyniku zalania posiadłości w czasie powodzi szlamem (XII w.). Mozaiki ułożyli artyści z Afryki Północnej (lub tam szkoleni) na co wskazuje wspaniały obraz tego kontynentu w korytarzu Wielkich Łowów. Prace wykonano w IV wieku, część z nich po 357 roku n.e.

Etna - w średniowieczu zwana Mongibello, czynny wulkan we Włoszech, na Sycylii. Jest najwyższy (3323 m) i największy w Europie, a powstał w trzeciorzędzie. Zbudowany głównie z trachitów i bazaltów. Posiada ponad 270 kraterów bocznych.

Etna - z krateru na szczycie wydobywają się pary i gazy, a w czasie erupcji wulkanicznych bomby wulkaniczne i popiół.

Etna - zbocze południowe. Na pierwszym planie Monte Nero.

Etna - widok od strony Obserwatorium Astrofizycznego.

Dolne stoki Etny są gęsto zaludnione. Pola uprawne, sady i winnice sięgają do 800–900 m; górna granica lasu na wys. 2200 m; do 3000 m murawy wysokogórskie, powyżej zastygła lawa; w górnym piętrze przez większą część roku pokryta śniegiem (miejscami pola firnowe).

Pompeje - w tle Wezuwiusz

Wezuwiusz (Vesuvio) - jedyny czynny wulkan na lądzie europejskim znajdujący się we Włoszech, na Półwyspie Apenińskim, nad Zatoką Neapolitańską. Powstał w plejstocenie, ok. 200 tys. lat temu i ma wysokość 1277 m. Głębokość krateru wynosi 30 m, średnica — 700 m. Od północnej strony stożek Wezuwiusza jest otoczony półkolistym wałem, zwanym Somma, który stanowi resztki dawnego stożka zniszczonego w 79 r.. Wybuch w 79 r. zasypał Herkulanum, Pompeje i Stabie. Następne wielkie wybuchy następowały w latach: 472, 512, 1631, 1794, 1872, 1906, 1944.

Pompeje (Pompeja, rzym. Pompei) - miejscowość we Włoszech (Kampania) u południowego podnóża Wezuwiusza. W starożytności miasto Osków, VII–VI wieku p.n.e. pod wpływem kolonii greckich, od V wieku — Etrusków, w końcu V wieku podbite przez Samnitów, od drugiej połowy IV wieku dominacja wpływów rzymskich, od I wieku p.n.e. miasto rzymskie. 24 VIII 79 r. n.e. w czasie wybuchu Wezuwiusza zasypane kilkumetrową warstwą pyłów (tufów) wulkanicznych, pod którą przetrwał w b. dobrym stanie cały kompleks miejski. Wykopaliska rozpoczęto od 1748 (systematyczne od 1869) - odsłonięto mury, a w ich obrębie rynki, ulice, świątynie, teatry, odeon, amfiteatr, termy, palestry, domy. We wnętrzach zachowało się wyposażenie, mozaiki i malowidła ścienne.

Pompeje - starożytne hasła wyborcze na ścianach domów.

Pompeje - warzywniak (miejsce, w którym gorące popioły wulkaniczne zaskoczyły śpiących mieszkańców i sprowadziły na nich śmierć).

Tarquinia

Tarquinia

Bagnoregio

Orvieto. Jest to niewielkie miasto w Umbrii, nazywanej "zielonym sercem Italii". Najciekawszym obiektem w mieście jest katedra z freskami Signorellego. Znajdziemy tu również kilkanaście zabytkowych pałaców i świątyń.

Orvieto

Orvieto

Orvieto - Biblia Ubogich - Czyściec

San Gimignano. Miasto, zwane "Manhattanem średniowiecza", słynie z czworokątnych wież zbudowanych przez zamożnych mieszkańców w XIII-XV w., które pełniły funkcje obronne, ale także podkreślały znaczenie i zamożność właściciela. Miasto przeżywało rozkwit pod koniec średniowiecza, dzięki dogodnemu położeniu pomiędzy Florencją i Sieną na szlaku handlowym. Upadek spowodowało przeniesienie szlaku oraz zaraza w1348 r. Paradoksalnie, dzięki temu do dziś ocalały zabytki San Gimignano, w tym kilkanaście wież. Najbardziej znany zabytek to, dawna katedra, a obecnie kolegiata Santa Maria Assunta z XII w., z freskami Bartolo di Fredi. 

Pizza

Florencja.

Florencja.

Florencja - most Ponte Vecchio