Pierwszy biwak pod namiotami...

Babuszka

Stepowe zachody słońca.

Na pierwszym planie "napowietrzne" rury dostarczające gaz do domów.

"Klub Morsa"

Pomarańczowo.

"IKEA" w wydaniu wschodnim.

Biwak wśród Gór Uralu.

Ural (ros. Урал) – pasmo górskie w Rosji. Stanowi umowną granicę między Europą i Azją. Ciągnie się w kierunku południowym od Morza Karskiego na północy do środkowego odcinka rzeki Ural na południe. Długość wynosi ponad 2000 km, szerokość wynosi w granicach 400-800 km. Najwyższym szczytem jest Narodnaja o wysokości 1894 m n.p.m.

Ural jest fałdowym górotworem hercyńskim. Wyższe partie gór zbudowane są głównie ze skał metamorficznych i magmowych (gnejsy, kwarcyty, łupki krystaliczne). Niższe warstwy zbudowane są z różnorodnych skał osadowych.

A gdy zaczęły podnosić się mgły ...

Typowe wnętrze sklepu na głebokiej wschodniej wsi.

Nocne rozkładanie biwaku.

Tym razem poranek.

Przedmieścia Astany - obecnej stolicy Kazachstanu.

Astana (kaz. Астана) – stolica Kazachstanu, położona w północnej części kraju na Pogórzu Kazachskim, na północny zachód od Karagandy nad rzeką Iszym. Dawniej Akmolińsk (do 1961), Celinograd (do 1992), Akmoła (do 1998). Obecnie miasto szybko się rozwija. Gwałtownie rośnie liczba mieszkańców, którzy przybywają z całego kraju, także z dawnej stolicy, Ałma-Aty. W 2007 roku Astanę zamieszkiwało 600 tys. osób.  

A to już samo centrum Astany - monumentalizm w najlepszym wydaniu

Typowa rzeka -"łazienka" w Kazachstanie (woda siegała kostek, czasami kolan). O poranku trzeba było się spieszyć z myciem by zdążyć przed stadami bydła, które używały rzeki jako wodopoju

Cmentarz muzułmański spotykany często w Kazachstanie.

Przesiadamy się do ruskiego autobusu, który jak ruski czołg - powoli ale do przodu.

Wesoły autobus :)

Semipałatyńsk.

Semej (kaz. Семей; ros. Семей, Siemiej, do 2007 Семипалатинск, Siemipałatinsk, Semipałatyńsk) – miasto w północno-wschodnim Kazachstanie w pobliżu granicy z Rosją położone na południowy wschód od Pawłodaru. 298 tys. mieszkańców (2006). Port nad Irtyszem; przemysł spożywczy, lekki, cementowy; stocznia; węzeł kolejowy; 4 szkoły wyższe; muzea (m.in. F. Dostojewskiego).

Założony w 1718 roku jako warownia, od 1782 miasto; od XIX wieku miejsce zesłań politycznych; od 1939 roku stolica obwodu. W 1949 roku obszar o powierzchni 18 mln ha stał się pierwszym w ZSRR poligonem nuklearnym, biologicznym oraz chemicznym. Zdetonowano tu pierwszą radziecką bombę atomową, a w 1953 pierwszą radz. bombę wodorową. Do 1963 roku przeprowadzono 513 naziemnych i podziemnych wybuchów jądrowych – spowodowało to skażenie terenu i chorobę popromienną u 1,5 miliona ludzi. W 1991 roku poligon zamknięto.

Przyjęto nas w Ust-Kamienigorsku na Uniwersytecie Technicznym iście po królewsku - poczęstunek na powitanie.

Przywitanie z władzami uczelni.

Wspólne zdjęcie grupowe.

Przydrożny bar szybkiej obsługi w drodze ku Ałtajowi.

Ałtaj – łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji oraz w części Kazachstanu, Mongolii i Chin. Długość wynosi około 2000 km. Nazwa gór pochodzi z języka tureckiego od słów Al (złoty), tau (wejdź); w mongolskim języku oznacza to "Góry Złota".

Pasterz i jego rumak.

Badania terenowe - pomiar temperatury wody ;)

Przed burzą.

Przykład wietrzenia granitów w klimacie suchym v.1

Kuchnia polowa oraz wspaniała Pani Kucharka, która codziennie dogadzała naszym żołądkom

W drodze do Dżambułu w Górach Ałtaj

"Kapuśniaczek"

W drodze do Dżambułu w Górach Ałtaj

Królowa "Marysieńka", przez niektórych zwana Marychą.

Góry Ałtaj.

Góry Ałtaj - po mozolnej wspinaczce piękne widoki w kierunku Biełuchy

Wieś Dżambuł.

Królowie kazachskich przestworzy.

"A świstak siedzi i zawija ..."

"Pożegnanie"

Przykład wietrzenia granitów w klimacie suchym v.2

Kopalnia odkrywkowa siarczków w Ałtaju Rudnym.

"Barwy Ziemi" - przykład wietrzenia siarczków.

"Barwy Ziemi" - przykład wietrzenia siarczków.

"Kwaśny drenaż górniczy" - efekt wietrzenia siarczków w skałach płonych i ich przemywania przez wody opadowe v.1

"Kwaśny drenaż górniczy" - efekt wietrzenia siarczków w skałach płonych i ich przemywania przez wody opadowe v.2

Minerały wtórne u podnóża hałdy skał płonych.

" Atak ogórków" - chwila relaksu po obiedzie w cieniu drzew

Pożegnalne zdjęcie - wyjeżdżamy z Ust-Kamieniogorska -> kierunek Polska (przez Ałmaty).

"Bądź czujny - wróg nie śpi"

Dusiciel wychynął znienacka ...

Nad Jeziorem Ałakol przy granicy z Chinami.

Ała-kol (t. "Ała-kul") - słone bezodpływowe jezioro w Kazachstanie, w Kotlinie Bałchasko-Ałakolskiej. Powierzchnia - 2650 km², głębokość maksymalna - 54 m, wysokość - 347 m n.p.m.

Droga, droga, droga ....

"Stepowe klimaty"

Jezioro Bałchasz - część południowo-wschodnia.

Jezioro Bałchasz – bezodpływowe jezioro w Kazachstanie, w Kotlinie Bałchasko-Ałakolskiej. Zlewnia jeziora stanowi 413 000 km². Północny brzeg jest wysoki i skalisty, południowy – niski i piaszczysty. W zachodniej części (płytszej, 58% powierzchni i 46% objętości) woda słodka, we wschodniej (głębszej, 42% powierzchni i 54% objętości) słona. Przyczynami takiej anomalii są wąskie połączenie obu części jeziora, silne parowanie związane z położeniem geograficznym oraz lokacja rzeki Ili, która przenosi ogromne masy słodkiej wody z topniejących śniegów z gór, w zachodniej części.

Gry i zabawy towarzyskie v.1

Gry i zabawy towarzyskie v.2

Jezioro Bałchasz - solanki wokół jeziora.

"Samotność"

Ałmaaty - stara (do 1997) stolica Kazachstanu - budynek parlamentu.

Ałma-Ata (kaz.: Алматы; pol. również: Ałma Ata, Ałmaty) – największe miasto Kazachstanu, położone w południowo-wschodniej części kraju, na wysokości ok. 700 m n.p.m u podnóża Zailijskiego Ałatau (Tien-szan), w pobliżu granicy z Kirgistanem.

Historia: Na trasie starego jedwabnego szlaku w 1854 Rosjanie założyli twierdzę Wiernyj z 470 żołnierzami i oficerami załogi, wokół której zaczęła wyrastać osada. W 1867 twierdza ta liczyła 10 tys. mieszkańców i uzyskała prawa miejskie. W 1921 zmieniono jego nazwę na Ałma-Ata (Ojciec jabłek) przywracając starą nazwę kazachskiej osady, a w 1993 na Ałmaty. W 1929 miasto miało 45 tys. mieszkańców i przeniesiono do niego stolicę z Kyzył Ordy. Miasto rozwinęło się szybko po doprowadzeniu linii kolei turkiestańsko-syberyjskiej. Zostało stolicą Kazachskiej SRR, a później niepodległego Kazachstanu. W 1998 straciło status stolicy na rzecz Astany, która ulokowana jest znacznie bardziej w centrum Kazachstanu niż Ałma-Ata.

Ałmaaty - meczet

Ałmaaty - targowisko pozostawiające w sobie niezatarte wspomnienia - pełne wschodniej atmosfery handlu.

Panorama Gór Tien-szan.

Gry i zabawy towarzyskie v.3

Biwak nad rzeką Syrdarią - po kilku godzinach w 50 stopniowym upale nic człowieka nie jest w stanie  zdziwić

"Nasi" mali kierowcy

Zachód słońca nad rzeka Syrdarią.

Syr-daria (w starożytności Jaksartes; turkm. Syr-derýa - "tajemnicza rzeka") – to rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie. Długość 2212 km, powierzchnia dorzecza 219 tys. km². Powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria (jej długość od źródeł Narynu wynosi 3019 km). Przepływa przez Kotlinę Fergańską oraz wschodnią część pustyni Kyzył-kum. Rzeka do lat 80. XX wieku uchodziła deltą do Jeziora Aralskiego, od tego czasu, z powodu nadmiernego wyzyskiwania do nawadniania, wysycha zanim dotrze do jeziora.

5 nad ranem niedaleko Bajkonuru.

Bajkonur (ros. Байконур) – założony w 1955 r. kosmodrom. Wcześniej (do roku 1966) nazywany Leninsk. Miejsce startów zarówno sztucznych satelitów jak i załogowych statków kosmicznych. Kosmodrom Bajkonur jest najstarszym tego typu obiektem.

A miało być tak pięknie - na mapie to jest główna droga zaznaczona czerwoną linią. W rzeczywistości odcinek 200km jechaliśmy 3 dni.

Udało się - mamy czym jechać dalej (wtajemniczeni wiedzą o co chodzi i jak było ciężko).

Wieczór na pustyni. Królowie kazachskich dróg - Kamazy.

Drugiego dnia autobus pokonał 23km w 13 godzin - szybciej było piechotą.

Gry i zabawy towarzyskie v.4   

Z cyklu "Jaki ten świat jest mały" spotkanie na pustyni Kyzył-kum z grupą polskich studentów jadących wspinać się w Góry Tien-szan.

Królowie kazachskich dróg v.2

Jak okiem sięgnąć step...

"Ostatni" kazachski zachód słońca.

Pierwotna nazwa rzeki brzmi Jaik (Яик), dopiero w 1775 wprowadzono obecną nazwę na rozkaz carycy Katarzyny II, która chciała likwidacji nazwy Jaik w celu zatarcia pamięci historycznej - w powstaniu Pugaczowa wielką rolę odegrali Kozacy Jaiccy. Dawna nazwa rzeki przetrwała w Baszkirii oraz przede wszystkim w Kazachstanie, gdzie Żajyk (Жайык) jest oficjalną nazwą geograficzną.

Jej źródło znajduje się w górach południowego Uralu. Uchodzi do Morza Kaspijskiego. Ujście tworzy deltę. W drugiej połowie XVIII wieku rzeka dzieliła się przy ujściu na 19 odnóg, których ilość stopniowo zmniejszała się, tak że po 100 latach były tylko 3 odnogi. Ponieważ Ural jest nieuregulowany i nie ma tam, to współcześnie jest to główny rejon tarła jesiotra z Morza Kaspijskiego.

Udało się - po 40 dniach i pokonaniu ponad 14 tyś km dotarliśmy do kraju...